کد خبر : ۷۵۵۸۷
تاریخ انتشار : ۲۷ شهريور ۱۴۰۰ - ۱۱:۴۵
وبگاه تاول هال
وبگاه «تاول هال» در مقاله‌ تازه خود به موضوع خروج آشفته نیروهای آمریکا از افغانستان پرداخت و با بررسی تاریخی، آن را بزرگ‌ترین خطای سیاست خارجی تاریخ آمریکا عنوان کرد.

به‌گزارش مرکز مطالعات راهبردی سورین،‌ وبگاه تاول هال در مقاله تازه خود به‌قلم «جوزف بومن» نوشت: از زمان فروپاشی افغانستان و به‌قدرت رسیدن مجدد طالبان، مقایسه‌هایی با خروج از سایگون در سال 1975 انجام شده است. تصاویر بالگردهای آمریکایی در حال تخلیه غیرنظامیان ویتنامی جنوبی وحشت‌زده در هنگام ورود تانک‌ها به سایگون بارها مورد استناد قرار گرفته است. دولت بایدن، با وجود همه شکست‌هایش، موفق شده از وقوع موقعیتی مانند سایگون اجتناب کند. متأسفانه فروپاشی افغانستان، تخلیه آشفته و بحران گروگان‌گیری مداوم، شبیه سایگون و پایان ویتنام نیست. آنچه با شکست آمریکا در افغانستان دیدیم بسیار بدتر است.

این بدترین اشتباه سیاست خارجی در تاریخ آمریکا است، از جمله جنگ 1812، جایی که ما با حمله علیه کانادا با انگلیسی‌ها درگیر شدیم، که متعاقباً با حمله به آمریکا و سوزاندن واشنگتن دی سی، تلافی کردند؛ بله، شکست آمریکا در افغانستان از آن اتفاق هم بدتر بود.

برای مقایسه، دانستن برخی از سوابق جنگی از ویتنام و واقعیت آنچه اتفاق افتاده ضروری است. در ابتدا، این جنگ از محبوبیت گسترده‌ای برخوردار بود، اما با حمله تت در سال 1968، نیروهای کمونیستی در یک حمله غافلگیرانه به همه شهرهای اصلی ویتنام جنوبی حمله کردند. نظرات عمومی درباره جنگ به‌طور چشمگیری تغییر کرد و آمریکا خواستار خروج از این جنگ شد.

تا سال 1969، با انتخاب ریچارد نیکسون، روند انتقال جنگ به جنوب ویتنام آغاز شد. سرانجام، در سال 1973 با امضاء قرارداد صلح پاریس، نیروهای باقی‌مانده آمریکا ویتنام را ترک کردند. تنها در سال 1975 بود که جنوب این کشور در نهایت سقوط کرد.

در جریان این اتفاق، آمریکا هرگز میلیاردها دلار تجهیزات به ویتنام شمالی واگذار نکرد. علاوه بر این، جنوب ویتنام تحت حمایت آمریکا دو سال دیگر جنگید. آنها ظرف چند هفته سقوط نکردند. خودنمایی و بزرگنمایی بی‌کفایتی آمریکا از زمان پایان جنگ ویتنام، بخشی پایدار از رفتار خشونت‌آمیز آمریکایی بوده است. در نتیجه، تصدیق شکست آمریکا در ویتنام و اعلام اینکه آمریکا در جنگ شکست خورده است، سرگرمی مورد علاقه ژنرال‌های صندلی نشین و دانشگاهیان همدل کمونیست است. هرچند واقعیت دقیق‌تر از این است. ما ویتنام را تحت معاهده مورد توافق ترک کردیم. خروج ما بر اساس برنامه زمانی خودمان بود، که ما آن را دیکته کردیم، زیرا همه آنهایی که در پاریس دور میز نشسته بودند درک کردند که ما قدرت نظامی غالب هستیم. هنگامی‌که شرایط مطلوبی داشتیم، جنگ را به ویتنام جنوبی واگذار کردیم، که به‌نوبه خود دو سال پس از پایان مشارکت ما، آن را باخت.

در مورد افغانستان، هیچ ابهامی در مورد شکست ما وجود ندارد. آمریکا قاطعانه شکست خورد. اگرچه سپاه تفنگداران دریایی آمریکا و ارتش آمریکا هنوز بهترین نیروهای روی کره زمین را در اختیار دارند، اما توسط رهبران ما تحت فشار قرار گرفته‌اند. تخلیه آشفته نیروها، به جهان نشان می‌دهد که مزایای نظامی ما بی‌اهمیت است، زیرا رهبری ما بی‌عیب‌ونقص نبوده، بلکه ضعیف است و این موضوع کاملاً صریح است. در زمان جنگ جهانی اول، آلمانی‌ها وقتی در مورد قدرت رزمی نیروهای انگلیسی و نحوه مهار آنها توسط ژنرال‌های نالایق، صحبت می‌کردند، آنها را «الاغ» خطاب می‌کردند. در دوره بایدن، آمریکا به جهان نشان داد که ما از رهبری در سطح الاغ پیشی گرفته‌ایم. امروز ارتش ما شیرهایی هستند که توسط دلقک‌هایی با درک کودکانه از جنگ و مسائل ژئوپلیتیک هدایت می‌شوند

محاسبات انجام شده توسط دولت بایدن برای آمریکا و جهان ما مضرتر از هر تصمیمی است که توسط هر دولت دیگری گرفته شود. مدیسون، رئیس‌جمهور سابق آمریکا نیز همین گونه بود، وی هدایت جنگ سال 1812 را بر عهده داشت.

در روزهای اولیه آغاز به کار آمریکا، روابط ما با بریتانیا ضعیف بود و می‌توانیم بگوییم که انگلیسی‌ها به مستعمرات سابق احترام نمی‌گذاشتند، و آنها را دست کم می‌گرفتند. یکی از مکان‌هایی که انگلیسی‌ها در آنجا حضور پیدا می‌کرد، دریا بود. انگلیسی‌ها سوار کشتی‌های آمریکایی می‌شدند و آمریکایی‌ها را می‌ربودند تا در نیروی دریایی بریتانیا خدمت کنند. در سال 1812، رئیس‌جمهور مدیسون با حمله به کانادا و انتخاب نبرد با بزرگ‌ترین امپراتوری جهان به این اتفاق پاسخ داد. جنگ بعدی منجر به حمله مجدد انگلیسی‌ها به آمریکا و سوزاندن واشنگتن دی سی شد. البته که هرگونه تصمیم در سیاست خارجی که منجر به آتش‌زدن پایتخت یک کشور شود، یک اشتباه و تصمیم بزرگ است.

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
تازه ها